| Lëtzebuergesch | |
| Obszar | Luksemburg, Belgia, Francja, Niemcy i inne |
| Liczba mówiących | 300 tysięcy |
| Ranking | (poza pierwszą 100.) |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie *Języki germańskie **Języki zachodniogermańskie ***Język luksemburski |
| Pismo | łaciński |
| Status oficjalny | |
| Język urzędowy | Język luksemburski, nie jest językiem urzędowym Unii Europejskiej |
| Regulowany przez | Conseil Permanent de la Langue Luxembourgeoise (CPLL) |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | lb |
| ISO 639-2 | ltz |
| ISO 639-3 | ltz |
| SIL | LUX |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata | |
Język luksemburski (letzeburgijski), dialekt luksemburski (Lëtzebuergesch, po francusku Luxembourgeois, po niemiecku Luxemburgisch) – należy do zachodniej grupy języków germańskich. Wywodzi się z frankijskiego dialektu języka niemieckiego. Posługuje się nim ok. 300 tys. ludzi, głównie w Luksemburgu, gdzie ma status języka urzędowego, a także w części Niemiec, Belgii i Francji. Uznawany za oddzielny język od niedawna, wcześniej uznawany był raczej za jeden z dialektów języka niemieckiego. Jest głównie językiem mówionym - większość publikacji w Luksemburgu wychodzi w języku niemieckim i francuskim, chociaż coraz częściej pojawiają się publikacje po luksembursku.
Zobacz też: język (mowa), lingwistyka.
|
|||||||||||||||||